Drugie spotkanie z p. J. Namenanikiem

Drugie spotkanie Koalicji na Rzecz Rozwoju Bibliotek w Dzierzgoniu z panem Januszem Namenanikiem i panią Ingeborg Kulik Spotkanie odbyło się 5 kwietnia 2013 roku w Bibliotece Publicznej i miało następujący przebieg; • przedstawienie sobie honorowych gości; p. Ingeborg Kulik i p. Janusza Namenanika przez koalicjantów, gdyż Ci Państwo nie spotkali się nigdy wcześniej! A oboje są skarbnicą wiedzy na temat Dzierzgonia. • p. Namenanik na zewnątrz budynku zdradził nam ciekawostki na temat klasztoru reformatów i wskazał tablicę pamiątkową z XVII wieku. Ponieważ napis jest małoczytelny, p. Janusz zaproponował nam odczytanie go za pomocą techniki ścierania, czyli przyłożenie białej kartki i malowanie po niej węglem. Wówczas powstaje lustrzane odbicie tekstu. Z niego niewiele dowiedzieliśmy się, ale niezawodny p. Namenanik zdradził nam, iż jest to tablica nagrobkowa. Czyja, dowiecie się z książki? My wiemy! • po spacerze wokół klasztoru wróciliśmy na herbatę i słodycze oraz drugą część wywiadu, w której uczestniczyła p. Kulik. • gimnazjaliści zadawali pytania, np. o relacje między mieszkańcami przedwojennego i wojennego Dzierzgonia. Tu potwierdziły się wczesniejsze opowieści p. Ingeborg Kulik, iż zarówno Niemcy, jak i Polacy mają sobie wiele do wybaczenia. Przedwojenna dominacja Niemców wzrosła w czasie II wojny światowej. Sympatycy nazistów bardzo źle odnosili się do polskiej mniejszości. Z kolei Polacy po wyzwoleniu miasta wzięli odwet na Niemcach, chociażby odbierając im wyposażenie domów, a nawet przyczyniając się do ich decyzji o wyjeździe z kraju. Cytat p. Kulik „nie wszyscy Niemcy byli źli, jak i nie wszyscy Polacy byli dobrzy” znalazł potwierdzenie w materiałach zebranych przez p. Janusza. • kolejne zagadnienie zafascynowało zebranych, gdy nasi goście opowiadali o 3 domach handlowych z ekskluzywnymi towarami. Dwa z nich mieściły się przy dzisiejszym Placu Wolności (dawniej Rynek) oraz największy: Dom Towarowy Brunona Dosta przy zetknięciu ul. Przemysłowej i 1 Maja. • ciekawostką jest informacja, iż po zakupy do innych miast nie trzeba było jeździć, gdyż wszystkie towary można było dostać na miejscu. Dzierzgoń słynął z targów końskich, którym towarzyszyło wielkie święto handlowe! Za to kolej była bardzo tania i miała wiele połączeń, chociażby z Malborkiem i Olsztynem, i służyła do odwiedzania rodziny w niedzielę i święta. • ciąg dalszy wywiadu ujawnił fakt, iż przy Placu Kościuszki mieszkała elita miasta, wśród której był pomysłodawca i konstruktor elektrowni wodnej (pozostał tylko fragment przy ul. Zawadzkiego, wykorzystywany jako budynek gospodarczy) zaopatrujący tę część miasta oraz ul. Dworcową w prąd! Pani Kulik pamięta, że tu mieszkali nauczyciele, a także dyrektor szkoły, u którego po lekcjach musiała zaliczyć wiersz w języku angielskim. Była to kara za nieprzygotowanie się do lekcji! • zbieranie informacji i jej porządkowanie doprowadziło nas – koalicjantów na rzecz rozwoju bibliotek – do wspólnego, z honorowymi gośćmi, szkicu planu miasta, z uwzględnieniem omawianych budynków. Było to nie lada wyzwanie, którym podzielimy się we właściwym czasie. Spotkanie przebiegało w tak miłej atmosferze, że nie wiadomo kiedy minęły trzy godziny i przyzwoitość nakazywała wypuścić gości z budynku DOK-u. Wówczas młodzież podziękowała wiosennymi bukietami za wspólnie spędzony czas i wiele cennych informacji. Mamy zapewnienie, iż zarówno pani Ingeborg Kulik, jak i pan Janusz Namenanik spotkają się jeszcze z nami! A my – koalicjanci... – obiecujemy dalej pracować nad zgłębianiem tajników z przeszłości Dzierzgonia! Wywiad przeprowadzili następujący uczniowie Gimnazjum im. Jana Pawła II w Dzierzgoniu: Alicja Borowiecka, Milena Bednarska, Martyna Bakuła i Maciej Majewski. Natomiast zdjęcia i film opracowała Martyna, a wypowiedzi gości zarejestrowała Alicja. do usłyszenia E.G.

Zdjęcia: 
pamiątkowa tablica
wschodnia ściana klasztoru reformatów – obecnie DOK
p. Janusz Namenanik oblegany przez młodzież
p. Ingeborg Kulik podczas wywiadu
Dom Towarowy Brunona Dosta
Dom Towarowy Brunona Dosta
Maciej wręczył kwiaty p. Ingeborg Kulik
Karolina dziękuje p. Januszowi Namenanikowi

Kategoria publikacji: